Lesson 3, Cyberbulling #hub3001

Στην τελευταία συνάντηση, με αφορμή τον σχολιασμό των Monday Notes και το βίντεο σχετικά με το cyberbulling,  θίχτηκαν πολλά ενδιαφέροντα ζητήματα. Η αίσθηση που μου έμεινε είναι ότι στο διαδίκτυο οι άνθρωποι έχουν μεταφέρει τις συμπεριφορές της κανονικής τους ζωής αδιαφορώντας ωστόσο για τις επιπτώσεις που προκύπτουν από την ίδια τη φύση του μέσου. Για παράδειγμα, η ταχύτατη μετάδοση του μηνύματος (spreedability), το persistance των ψηφιακών δεδομένων στον ιστό και η εξάπλωση τους σε δυνητικά απεριόριστο αριθμό ατόμων είναι μερικά από τα χαρακτηριστικά που χρήζουν προσοχής.

Όσον αφορά το cyberbulling, θεωρώ ότι η ικανότητα του θύτη για ανωνυμία, αυξάνει τα κρούσματα και προκαλεί μεγαλύτερο πανικό στο θύμα, το οποίο δεν γνωρίζει από πού πρέπει να προστατευτεί. Νιώθω ότι τα συναισθήματα που γεννιούνται είναι είναι παρόμοια με εκείνα που δημιουργούνται σε πραγματικά πλαίσια -φόβος, απόγνωση, αισθήματα κατωτερότητας/αναξιότητας, λύπη- ωστόσο ο πανικός είναι μεγαλύτερος. Επιπλέον, μπορεί να υπάρχει έλλειψη σωματικής βίας, όμως το γεγονός ότι τα δεδομένα παραμένουν ανεξίτηλα στο διαδίκτυο κάνουν την όλη εμπειρία πιο οδυνηρή, προκαλώντας απελπισία στο θύμα και -γιατί όχι- τη στιγματοποίηση του.

Επιπρόσθετα, και πάλι με αφορμή το βίντεο, σχολιάστηκε το γεγονός ότι σε ακραία περιστατικά -κυρίως κινδύνου- κάποια άτομα επιλέγουν αντί να δράσουν ή να τραπούν σε φυγή, να αποθανατίσουν τη στιγμή με το οποιοδήποτε κόστος. Κάτι που γίνεται όλο και πιο τρομακτικό με την νέα δυνατότητα της Live αναμετάδοσης. Όλο αυτό μου θύμισε λίγο την θεωρία των 3 F (fight, flight, freeze) και νομίζω ότι το freeze είναι ακριβώς αυτό που συμβαίνει σε αυτές τις περιπτώσεις. Το κίνητρο? Δύσκολο να βρεθεί, ίσως να είναι ποικίλα. Νομίζω όμως ότι βαθύτερο απ’όλα είναι μια προσπάθεια ‘εξορκισμού’ του κακού μέσα από την απεικόνιση και επεξεργασία του και μια διαφορετική προσπάθεια αντιμετώπισής του: δεν εμπλέκομαι ενεργά γιατί φοβάμαι, αλλά και ταυτοχρόνως δεν απομακρύνομαι. Μένω εκεί και το παρατηρώ, και γνωστοποιώ και σε άλλους ότι ήμουν εκεί και το έζησα.

Καταλήγω ότι το διαδίκτυο είναι ένα μέσο που δημιουργήθηκε με σκοπό την εξέλιξη και την διευκόλυνση μας.Ωστόσο λειτουργεί μέσα από μηχανές και πολλές φορές αντιμετωπίζει τους ανθρώπους σαν μηχανές. Αναμένεται δηλαδή μια μηχανιστική χρήση, χωρίς να λαμβάνεται υπόψη ο ανθρώπινος παράγοντας όπως είναι η παρορμητικότητα, η άγνοια, οι διακυμάνσεις στη διάθεση και στα συναισθήματα, το background του κάθε χρήστη.

Photo via: http://www.chicagonow.com/code-purple-gold/files/2017/01/cyberbullying.jpg

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s