Lesson 4, Psychotherapy and Social Media #hub3001

Τρίτος αναστοχασμός και αντιλαμβάνομαι ότι όλο και περισσότερο μου φαίνεται διασκεδαστική αυτή η διαδικασία! Στην τελευταία συνάντηση συζητήσαμε για την  σχέση και τις αλλαγές που έχουν προκύψει στις ψυχοθεραπευτικές μεθόδους με την άνοδο του διαδικτύου και των σόσιαλ μίντια. Ένα θέμα που θεωρώ ότι μας ενδιέφερε πολύ όλους, καθώς αφορά την εξέλιξη του επαγγέλματός μας, και είναι κάτι που τόσα χρόνια δεν είχαμε διδαχτεί.

Επειδή αναλύσαμε αρκετά τις βασικές συνιστώσες του θέματος, θα ήθελα να το συνδέσω με ένα άλλο ζήτημα το οποίο αν και δεν φαίνεται να έχει άμεση σχέση νομίζω ότι σχετίζεται αρκετά. Και αυτό είναι η άνοδος του Youtube, το οποίο πλέον επιτρέπει στον οποιονδήποτε χρήστη να μοιράζεται ό,τι θέλει χωρίς να υπάρχει η λογοκρισία της τηλεόρασης. Γι αυτό τον λόγο μάλιστα πολλοί υποστηρίζουν ότι το youtube είναι η μελλοντική τηλεόραση. Αυτό που μου έκανε εντύπωση, είναι ότι κατά καιρούς, youtubers -κυρίως γυναίκες που δηλώνουν lifestyle ή beauty bloggers- επιλέγουν κατά καιρούς να μιλήσουν για προσωπικά θέματα που τους αφορούν και απευθύνονται στο κοινό τους σαν να είναι φίλοι τους ή σαν να είναι ένα πρόσωπο, ζητώντας μάλιστα πολλές φορές συμβουλές. Αφορμή για όλο αυτό στάθηκε ένα βίντεο μιας ιταλίδας youtuber που είδα την περασμένη εβδομάδα, η οποία μοιράστηκε δημόσια το γεγονός ότι νιώθει πάντα δεύτερη στη ζωή της, τονίζοντας ότι το μοιράζεται αυτό γιατί το νιώθει σαν ψυχοθεραπεία, ότι τα αρνητικά σχόλια που μπορεί να λαμβάνει στο youtube ενίοτε ενισχύουν την ανασφάλεια της και ότι θα ήθελε συμβουλές. Φυσικά παρόμοια βίντεο υπάρχουν και στο ελληνικό youtube με κοπέλες να μιλάνε για τα κιλά τους, για τον χωρισμό με το αγόρι τους ή για το άγχος των πανελληνίων.

Μέσα σε όλα αυτά σκέφτομαι ότι όλη αυτή η αυτο-αποκάλυψη όντως μπορεί να λειτουργεί ως ψυχοθεραπεία διότι μέσα από αυτή την εν είδει εξομολόγηση το άτομο προσπαθεί να μοιραστεί τις σκέψεις του και κατά βάθος να γίνει αποδεκτό. Ωστόσο, κατά τη γνώμη μου η κατάσταση αυτή περισσότερο βλαβερή παρά ωφέλιμη είναι, διότι η έκθεση γίνεται σε ένα δυνητικά τεράστιο κοινό, το οποίο όμως κατά βάση είναι απρόσωπο. Επιπλέον, πάντα υπάρχουν τα αρνητικά σχόλια τα οποία με την καλύπτρα της ανωνυμίας, ξεφεύγουν από τα πλαίσια της ωφέλιμης αρνητικής κριτικής επιβαρύνοντας την κατάσταση. Τέλος, δεδομένου του persistance του διαδικτύου, το μοίρασμα τόσο ευαίσθητων πληροφοριών δημόσια μου φαίνεται παρακινδυνεύμενο. Για μια ακόμη φορά φαίνεται το πώς διαδικτυακή και πραγματική ζωή εσφαλμένα ταυτίζονται εγκυμονώντας κινδύνους στις ζωές των χρηστών.

Υ.Γ. Σχολιάστηκε σε προηγούμενη συνάντηση, αλλά δυστυχώς ήρθε πάλι στην επικαιρότητα και αυτή την φορά ακόμα πιο έκδηλα. Μου φαίνεται λίγο ειρωνική η όλη σύμπτωση αλλά σχεδόν ταυτόχρονα με την τελευταίο μάθημά μας στις 22/3, έγινε τρομοκρατική επίθεση στο Λονδίνο. Αυτό που με σόκαρε ακόμα περισσότερο είναι ότι αυτόπτες μάρτυρες προτίμησαν πρώτα να βγάλουν σέλφι με τα θύματα και έπειτα να τα βοηθήσουν. Το γεγονός σχολιάστηκε αρνητικά κάνοντας πολλούς να μιλάνε για τις ‘σέλφι της ντροπής’. Και για να το συνδέσω με το θέμα της cyber ψυχοθεραπείας, νομίζω ότι πέραν όλων των άλλων πρέπει οι ψυχολόγοι να αρχίσουν να μελετούν το διαδικτυακό ον και την ψυχοπαθολογία του.

άρθρο για επίθεση: http://www.ethnos.gr/diethni/arthro/ebgazan_selfies_me_ta_thymata_tis_epithesis_sto_londino_prin_tous_boithisoun_photo_vid-65092024/

youtube https://www.youtube.com/watch?v=nhENFTjj4xw , https://www.youtube.com/watch?v=rl2PEuNNERc

photo via https://ccit205.wikispaces.com/file/view/psychinternet.JPG/30070768/psychinternet.JPG

 

 

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s